هرگاه که تو را خواندم، پاسخم گفتی؛ هرچه از تو خواستم، عنایتم فرمودی؛ هرگاه اطاعتت کردم، قدردانی و تشکر کردی؛ و هر زمان که شکرت را بر جا آوردم، بر نعمتهایم افزودی؛ و اینها همه چیست؟ جز نعمت تمام و کمال و احسان بیپایان تو!؟ ...من کدام یک از نعمتهای تو را میتوانم بشمارم یا حتی به یاد آورم و به خاطر بسپارم؟ ...خدایا! الطاف خفیهات و مهربانیهای پنهانیات بیشتر و پیشتر از نعمتهای آشکار توست. ...خدایا ! من را آزرمناک خویش قرار ده آنسان که انگار میبینمت. من را آنگونه حیامند کن که گویی حضور عزیزت را احساس میکنم. خدایا! من را با تقوای خودت سعادتمند گردان و با مرکب نافرمانیات به وادی شقاوت و بدبختیام مکشان. در قضایت خیرم را بخواه
قرآن نامیست که براى کلام الله جل جلالهُ داده شده است که برمحمد صلی الله علیه وسلم نازل شده، کلامى است که به حیث عبادت قرآئت میشود، معجزه ئى است، وقابل تقلید وبوجود آوردن توسط انسان نیست٠قرآن نام کتاب خداوند است و هیچ کتاب دیگرى بدین نام مسمى نیست٠ القرآن و الکتاب یعنى همان یک قرائت شونده و همان یک کتاب، نامهایاست که زیاد تر کتاب خداوند ج با آن یاد میشود٠ این نشاندهندهء این است که چقدر دقت و احتیاط در نگهدارئ آن بکار رفته ، چه در حصهء نوشتن یا چه در حصهء به حفظ کردن باشد٠ این دو نوع نگهدارى یکدگر را تقویت بخشیده اند٠
بار الها، در اين هنگام، و براي هميشه، ولي امرت، حجت ابن الحسن، را كه درودهايت بر او و بر پدرانش باد، سرپرست و نگهدار و رهبر و ياور و راهنما و نگاهبان باش، تا گيتي را به فرمان او در آوري و تا دير زمان بهره مندش گرداني.
